Dagana 20.-21. september síðastliðinn var haldin ráðstefnu á vegum World Federation of Right to Die Societies, eða heimssamtaka félaga um dánaraðstoð. Ráðstefnan fór fram í Dyflinni á Írlandi og tóku um 150 manns víðs vegar að úr heiminum þátt.

Kanadíska þingið hefur ályktað að geðsjúkdómar séu ekki sjúkdómur, ástand eða fötlun, sem hefur þær afleiðingar að einstaklingar sem þjást eingöngu af geðsjúkdómi uppfylla ekki skilyrðin um dánaraðstoð.

Dánaraðstoð hefur í mörgum löndum verið viðurkennd sem mannréttindaúrræði sem virðir vilja og sjálfsákvörðunarrétt einstaklingsins. Sviss leyfði dánaraðstoð árið 1937, Holland fylgdi árið 2002 og Kanada árið 2016.

Á tímabilinu 2017-2022 tóku lög um dánaraðstoð gildi í öllum sex fylkjum Ástralíu. Markmiðið með lögunum var að veita einstaklingum valmöguleika og draga úr óbærilegum þjáningum við lífslok, með öðrum orðum, að gera fólki kleift að upplifa gott andlát.

Reglulega berast okkur í Lífsvirðingu sögur frá einstaklingum sem hafa horft upp á fjölskyldumeðlimi, vini eða ættingja þjást óbærilega við lífslok, jafnvel þrátt fyrir að besta mögulega umönnun sé veitt.